Anna Barseghyan

Archive for the ‘No Comment’ Category

Մարտիմեկյան տարբեր ապրումներ

In Internet, No Comment, One day on March 1, 2011 at 4:49 pm

Is anyone competent to explain what’s this ****?

In No Comment, Thoughts, Uncategorized on July 3, 2010 at 3:17 pm

OSCE official website, Map of South Caucasus

Urgent! Eric needs YOU!

In No Comment, Real Life on June 25, 2010 at 4:25 am

4 years old Eric is suffering from Cancer. You can save Eric’s life sending money to 22300 4039994 bank account in Armenian drams and to 223005119993 in US dollars. (Artsakh Bank, account holder is Lusine Beglaryan).

We CAN save one more LIFE! There’s no crime worse than indifference!

Yerevan- the city that I love, the city that I shouldn’t..

In No Comment, Real Life, Thoughts, Uncategorized, Yerevan on May 21, 2010 at 10:20 pm

This City is what it is because our citizens are what they are..


Plato

I live in Yerevan, a city with completely different culture, completely different people with completely different psychological states and  beliefs. It’s a weird city because the uglier the phenomenon the more popular it is, and the uglier the behavior, the more respected it is.

…and every time I am back in the city that I love..


There's no out-of-date thing in this wonder city.. Abovyan str., Moscow Cinema building, Yerevan, Armenia

There are also such vehicles specially designed for Armenians (one of the most ancient nations of the world) by Couture Louis Vuitton


In Freemasonry we trust! (Northern Avenue 8, Yerevan, Armenia)


Only surface counts, the rest is nonsense. (Astafyan building, Scene from Northern ave., Yerevan, Armenia)

p.s. Before you leave, please, tell me that you were here..

no?comment!

In No Comment, One day, Real Life, Thoughts, Uncategorized on May 2, 2010 at 2:02 am


24/04/2010

մեկ մտածում եմ՝ չքոմմենթեմ, մեկ էլ՝ է դե լավ է.. դեգրադացիայի գագաթնակետին ենք հասել..

սրտխառնոց առաջացնելու աստիճան սրբապիղծ..

ումից ինչ ենք պահանջում, մենք մեր մեջ արդեն մեռցրել ենք ամեն ինչ..

p.s. Ջահերով – ջահելներով երթ

Եվա Ռիվասն ու իր «չուզողները»

In Advertising, Blogging, Internet, No Comment, Real Life, Thoughts on February 16, 2010 at 8:06 pm

Գիտե՞ք՝ ինչ եմ ուզում իմանալ. նրանք, ովքեր ասում են՝ Ռիվասին չհավանողները նախանձում են Ռիվասի գեղեցկությանը, իրենք իրենց ասածի վրա չե՞ն ծիծաղում: Իբր «չուզողներին» լռեցնելու մանյովր է: Ծիպա եթե չես ուզում գեշ ու նախանձ համարվես, մի ասա, որ Ռիվասը ——- …. Առնվազն պրիմիտիվ է:

p.s. մեկ էլ՝ էսքան գրել էլ պետք չի էդ աղջկա մասին, դա էլ է փռ..

the little prince- my whole being..

In Internet, No Comment, One day, Real Life, Thoughts on February 5, 2010 at 9:08 pm

E. K. : Why did you put a money photo on your profile photo..?….I know money is very beautiful..:) :) I like it too..:)

me: it’s not just money, it’s my whole being: The Little Prince by Exupery

E.K. : What is little Prince by Exupery? may you explain pls?

p.s. Before you leave, please, tell me that you were here..

Բալագոյե

In No Comment on February 4, 2010 at 1:31 pm

«Էլի ասեղ ա: Էլի ինսուլինկա ա: Էլի սրանք եկան: Էլի ուզում են ինձ ծակեն: Էլի կբռնեն, կտանեն վատ տեղ: Վատ տեղ չկա, բայց իրանք կճարեն կտանեն: Խի՞ սենց դառավ: «Էրմիտաժ» այգին լիքն ա թշնամիներով: Սաղ գիտեն, որ ես նարկոման եմ: Ջազ նվագող էն մարդիկ էլ գիտեն, փոքր էրեխեքն էլ գիտեն, խոսքները սաղի հետ մեկ արած ինձ հետապնդում են, ուզում են, որ ես հա վախենամ, հա փախնեմ, հա զգամ իմ ոչնչությունը: Հերոին, սպիդ, կիսլատա, փշեր, մարկաներ, վինտ, վինտ, վինտ…

…նա էլ ասեց թունավորվել ա, պիտի տանեք հոգեբուժարան: Բայց ես չեմ խախտվել, ես տեսնում եմ էդ բոլոր մարդկանց, որոնք ինձ հետապնդում են…»

«Բալագոյե»: Բարբառա-փողոցա-ռուսախառն լեզվով գրված այս գիրքը հրատարակվեց իր «կուսական վիճակով»` չխմբագրված. 40-ամյա կնոջ ինքնակենսագրությունը հենց այնպես, ինչպես կա, բոլոր «մութ» անկյուններով:

«Էս էն տեղն ա, որի մասին երգում էին` «Бологое, Бологое, Бологое- это где-то между Ленинградом и Москвой…»,-ասում է հեղինակ Լուսինե Վայաչյանը,- իրադարձային վայր էր: Կյանքս «Բալագոյե» է»:

Ո՞վ է նա` Լուսինե Վայաչյանը. «մետրուկես հասակով», կանաչաչյա, ազգանունը փոխած մի կին, որը համարձակվեց հայ հասարակությանը պատմել  բոլոր տղամարդկանց մասին, որոնց սիրել է, իր թմրամոլային և ալկոհոլիզմային կյանքի, այս ամենի դեմ իր պայքարի ու անհաջողությունների, կորցրած որդու` Ֆեդյայի, ու երբեք չմարող հույսի մասին:

Ինքն ասում է.

«Քառասունին մոտ կին էր, ու ոչինչ չուներ ինքը: Ուներ: Մի աղջիկ ուներ, մեծ  աղջիկ, որը հեր էլ ուներ, բայց հերություն արած չկար կյանքում: Լիքը սերեր էլ ուներ` անցած գնացած, ու ամեն անգամ ինքն իրան ասում էր. «Սա ուրիշ ա, սա վերջին անգամն ա, սա ընտանիք ա դառնալու անպայման, սա ապագա ունի հաստատ, հոտով գիտեմ»: Բայց դե հոտն ի՞նչ, սովորական մարդահոտեր էին էլի, ու հերթական սերերը կուտ էին գնում,  ինքն էլ էլի մնում էր ջարդված տաշտի մոտ: Ծնողներ ուներ ինքը: Ծնողների դարդն էր: Բանի չէր հասել կյանքում, դրա համար: Միշտ քնելուց առաջ, երեխա վախտից իրան դնում էր իրա երազած աղջկա տեղը, պատկերացնում էր, թե ի՜նչ լավ ժուռնալիստ ա դառնում, ի՜նչ տեղեր ա գնում, ի՜նչ շրջապատ ունենում, ի՜նչ տղամարդկանց ռաստ գալիս ու դառնում նրանց պաշտամունքի առարկան… Բայց… Ոչինչ էլ չդառավ: Տիկնիկ մնաց ինքը: Պատճառն էլ գիտեր ախր, բուժումը չգիտեր…»:

Լուսինեն գրեց` առանց ծնողներին ասելու ու  նրանց կոմից «կախաղան հանվելու» վախով:

«Կասեն` ի՞նչ ես մեր տան «կեղտերը» հանել փողոց»,-ասում է նա,- Մարդ կա` ռիսկ չի անում ինքն իրա հետ խոսա, ու տենց սաղ կյանքում մնում ա ինքն իրան գերի: Ես բարվոք «կարմա» ունեմ: Ես բարվոք մարդկանց եմ հանդիպում: Ինձ «դուխ» են տալիս:  Ես Լուսինեն եմ: Ես «կեղտեր» ունեմ: Ես վախեր ունեմ»:

Աղջկան` Կոծոսիկին, 40-ամյա այս կինը ոչինչ չունի տալու` իր արժեքային համակարգից բացի:

«Մարդու ընտրության  ու խոսքի իրավունքի, ազատության կարեւորությունն եմ տալիս, եւ որ արժանապատվությունը ֆիզիկապես կուսությունը պահպանելու մեջ չի, այլ ներսիդ, մենակ քո բարոյական առանցքը պահելու, որ ստորացուցիչ չի ներողություն խնդրել նույնիսկ թշնամուց, եթե գտնում ես, որ սխալվել ես, որ վատ մարդ չկա, կան մոլորված մարդիկ, իրանք իրանց կորցրած մարդիկ, որ ատելությունը ատելություն ա ծնում, որ միայն սրտացավությամբ կարաս աշխարհը փոխես, եթե իհարկե ուզում ես… »:

«Ի՞նչ եմ ես ուզում: Կարո՞ղ ա ձեւեր եմ տալիս: Տիպա պա ժիզնի բախտ չունեմ, ձեւ եմ տալիս մթոմ ալտեռնատիվնի եմ, սաղին նման չեմ, հատուկ եմ, նմանս չկա… Աննմա՛ն եմ ես: Դրա համար ծխում եմ, սերիալ չեմ նայում, չէ, նայում եմ մեկը, եթե դա էլ չնայեմ, ինձ լրիվ աննորմալ կզգամ:

Հա, թաթու ունեմ: Սվաստիկա էի արել, հին արիական սվաստիկա: Ամուսինս ուզեց, որ անեմ, արեցի: Հետո վրից «ին-յան» դաջեցի: Ի՞նչ կա դրա մեջ»:

«Բալագոյե»: Ռուսաստանյան-հայաստանյան, բանտային, թմրանյութային, ալկոհալային, «նեֆորմալ», անտուն ու գործազուրկ կյանք:

«Միգուցե մեկնումեկն իմ մեջ տեսնի իր մասնիկը, որն ստիպված է եղել ինձ նման թաքցնել, և ուրախանա, որ ես խոսում եմ իր լեզվով»…

———————————————————————————————–

p.s. Before you leave, please, tell me that you were here..

Related:

կայֆի ու լոմկայի սահմանին..

դիկտաֆոնի գողը գող չի կամ աննամուս ժուռնալիստներ..

bloggers vs journalists

watchdog’s under construction or press freedom la finita

ռուսադավանություն

In No Comment, Thoughts on January 21, 2010 at 8:04 pm

մինչեւ 1985 թիվը «правсолавие»-ն  հայերեն  թարգմանվում էր «ռուսադավանություն»

p.s. word origin and history:

The word orthodox, from a part of a poulin Greek orthodoxos  ”having the right opinion”, from orthos (“right”, “true”, “straight”) + doxa (“opinion” or “praise”, related to dokein, “to think”).

The word was first used in early 4th-century Christianity by the Greek Fathers. Because almost every Christian group believes that it holds the true faith.

paradoxվիր!

In Irrational, No Comment, Real Life, Thoughts on December 4, 2009 at 7:35 am

Related: paradoxացավազրկում..

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 516 other followers